مپیواکائین هیدروکلراید 3%
توضیحات تکمیلی
| راهنمایی های عمومی | قبل از مصرف این دارو در موا رد زیر با پزشک خود مشو رت نمایید: – استفاده از سایر داروها – در صورت حساسیت به بی حس کننده های موضعی. – در صورت ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی و کلیوی و کبدی. – در صورت مصرف در کودکان و سالمندان و افراد دیابتی. – در صورت مصرف در بارداری و شیردهی. |
|---|---|
| موارد منع مصرف | در صورت حساسیت به مپیواکائین یا دیگر اجزای فرآورده. – در صورت سابقه حساسیت به سایر بی حس کننده های موضعی آمیدی. – سابقه خونریزی. – سابقه فشار خون پایین شدید. |
| مصرف در بارداری و شیردهی | مصرف این دارو در دوران بارداری در گروه C قرار دارد و در صورت نیاز تحت نظر پزشک مصرف شود. – شواهدی مبنی بر ترشح این دارو در شیر گزارش نشده است و برای مصرف باید با تجویز پزشک و با احتیاط صورت گیرد. |
| هشدارها و موارد احتیاط | در صورت وجود التهاب یا عفونت در ناحیه محل تزریق و متعاقباً احتمال تغییر pH در محل تزریق و بی اثر شدن داروی بی حسی استفاده از داروهای بی حسی موضعی در این شرایط توصیه نمی شود. – به منظور پیشگیری از افزایش غلظت دارو در خون و متعاقبا افزایش احتمال بروز عوارض جانبی کمترین دوز دارو که باعث ایجاد اثرات بی حس کنندگی موضعی میشود می بایست مورد استفاده قرار گیرد. – در حین مصرف دارو سطح هوشیاری و علائم حیاتی و نشانه های سمیت عصبی از قبیل تاری دید، لرزش، خواب آلودگی، اضطراب، بیقراری، صدای زنگ در گوش می بایست با دقت پایش شود. – در زمان مصرف این دارو تجهیزات احیا (اکسیژن و داروهای احیاکننده) می بایست در دسترس باشد. – به منظور جلوگیری از تجمع دارو در موضع، تزریق به آرامی صورت گیرد. – بیماران باید در طول مدت زمانی که لب ها، دهان و گونه ها دچار بی حسی است از وارد شدن ضربات احتمالی به این نواحی پیشگیری کنند و خوردن غذا نیز تا برطرف شدن کامل بی حسی باید به تعویق بیفتد. |
| تداخلات دارویی | در صورت استفاده از سایر داروها حتما پزشک خود را مطلع سازید. – در صورت مصرف داروهایی نظیر آنتی کواگولانت ها مثل هپارین و وارفارین، داروهای ضد میاستنی، سایمتیدین، و مهار کننده های مونو آمینو اکسیداز، هالوتان و اپی نفرین حتماً پزشک خود را مطلع سازید. |
| مقدار و نحوه مصرف | مقدار و نحوه مصرف دارو توسط دندانپزشک مشخص می شود اما مقدار مصرف معمول این دارو به شرح زیر میباشد: بی حسی در یک محل از فک بالا یا فک پایین: ۵۴ میلی گرم از محلول ۳% مصرف شود. انسداد عصب کل محوطه دهانی: ۲۷۰ میلی گرم از محلول ۳% مصرف شود. دوزهای مورد نیاز در جراحی وسیع تر می باید براساس وزن بیمار و حداکثر دوز 6/6 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم محاسبه شود. – ماکزیمم دوز مورد استفاده نباید از 300 میلی گرم بیشتر باشد. کودکان: ماکزیمم دوز مورد استفاده در کودکان نباید از 270 میلی گرم بیشتر باشد. |
| عوارض جانبی | هر دارو به موازات اثرات درمانی ممکن است باعث بروز برخی عوارض ناخواسته نیز بشود اگر چه همه این عوارض در یک شخص دیده نمی شود لذا در صورت بروز عوارض زیر با پزشک یا داروساز مشورت نمایید. عوارض جانبي به طور كلي به مقدار مصرف، محل تزريق و غلظت پلاسمايي آن بستگی دارد. برادی کاردی، درد قفسه سینه، سرگيجه، سردرد، تب، تهوع و استفراغ و مت هموگلوبینمیا با علائمی مانند کبود شدن لب ها و انتهای انگشتان و مشکلات تنفسی که ممکن است 2 تا 3 ساعت بعد تزریق ایجاد شود، از عوارض جانبی اين دارو هستند. |
| شرایط نگهداری دارو | دارو را در دمای کمتر از 30 درجه سانتی گراد، دور از نور نگهداری و از یخ زدگی محافظت شود. – باقیمانده محلول در کارتریج باید دور ریخته شود. (فرآورده فاقد مواد نگهدارنده است.) – به منظور حفاظت از نور، فرآورده می بایست درون جعبه در بسته بندی نگهداری شود. – محلول باید شفاف و بی رنگ و فاقد ذرات قابل رویت باشد؛ در غیر اینصورت از مصرف آن خودداری نمایید. – از اتوکلاو کردن فرآورده پرهیز کنید. – جهت ضدعفونی کردن سطوح خارجی کارتریج در صورت لزوم از محلول ایزوپروپیل الکل 91% و یا اتانول 70% استفاده شود. – محلول های حاوی آمونیوم کواترنر و حاوی فلزات سنگین نباید استفاده شود. – دارو را دور از دسترس کودکان نگهداری نمایید. |
نظرات (0)
FAQ
Content missing
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.